تولید محتوای بدون محتوا

4 02 2009

سروش علیخانی –پس از آن که سازمان بازرسی کل کشور اعلام کرد که تصمیم دارد طرح ساماندهی محتوای الکترونیکی را مورد بازبینی قرار دهد، موضوع تولید محتوای فارسی در فضای دیجیتال به یکی از موضوعات مورد علاقه و جذاب برای کارشناسان و محافل خبری مبدل شده است.
به همین دلیل هم هرکس به فراخور موقعیت ، تخصص و مسئولیت خود در این باره اظهار نظر می کند و به واکاوی مساله می پردازد که البته در جای خود مفید و موثر و بسیار ضروری است . اما آنچه که در این میان مورد غفلت قرار گرفته و به نظر می رسد توجه چندانی به آن نشده است دلایل واقعی کمبود محتوای فارسی در محیط وب است .
برخی صاحب نظران از ناماسب بودن محتوای فارسی برای کاربران می گویند و برخی دیگر از غفلت در تولید و انتشار آن گلایه می کنند .اما هیچکس به اصل موضوع یعنی ؛ علت واقعی این مساله نمی پردازد.
آنچه مسلم است، محتوای الکترونیکی دربرگیرنده طیف وسیعی از اطلاعات مختلف علمی ، پژوهشی ، تحلیلی ، آماری و غیره است که به طبع هرکدام از آنها مولدها و رسانه های خاص خود را دارند و فرایند تولید و پردازش و انتشار آنها متفاوت است. اطلاعاتی که باید در یک اسلوب استاندارد و مشخص گردآوری و سپس فراوری شوند تا بتوان به عنوان محتوای فارسی آن را در فضای دیجیتال منتشر کرد و به کاربران فارسی زبان محیط وب امکان داد تا از این اطلاعات استفاده کنند.
واقعیت این است که ، دسترسی به اطلاعات اولیه و ضروری برای تولید محتوا در هر شاخه و موضوعی در ایران ، کاری است که به سادگی ممکن نیست و علت آن هم تضاد ذاتی نظام فرهنگی کشور مان با شفافیت اطلاعاتی است . به زبان ساده تر اگر یک محقق یا دانشجو و یا هرکس دیگری که تصمیم به انجام چنین کاری داشته باشد، برای گردآوری اطلاعات اولیه و مورد نیاز خود با هزاران مانع و انواع مقاومت ها مواجه می شود که در عمل باعث خواهد شد تا اطلاعات جمع آوری شده اطلاعاتی ناقص ، بلااستفاده و بعضا غیر واقعی باشد.
بدیهی است گذر از خوان اول که دسترسی به اطلاعات شفاف در حوزه های مختلف است ، به این سادگی میسر نیست و حاصل آن نیز نمی تواند پاسخگوی نیاز کسی باشد که در حوزه تولید محتوا فعالیت می کند. خوان دوم نیز چندان سهل تر و ساده تر از خوا اول نیست.
به عنوان نمونه یک محقق اقتصادی در صورتی که موفق به گرداوری اطلاعات واقعی و صحیح از بخش اقتصادی مورد نظر خود شود، پس از فراوری این اطلاعات نیازمند رسانه ای است که بتواند نقش حامل آن را ایفا کند. رسانه ای که بدون شک می تواند دسترسی به این اطلاعات را برای تمام مخاطبان خود فراهم کند، حداقل در کشور ما از فیلترهای متععدی عبور خواهد کرد که ملاک و معیار هرکدام از آنها متفاوت از دیگری و در عین حال متناقض هم هستند. برخی اطلاعات در زمره اطلاعات خاص تجاری و اقتصادی هستند که بی شک انتشار عمومی آنها به دلیل عدم سازگاری فرهنگ اقتصادی و تجاری کشورمان و دیدگاه های سنتی مبتنی بر عدم شفافیت ، با واکنش های متعددی مواجه خواهد شد. این موضوع در مورد اطلاعات سیاسی ، فرهنگی ، اجتماعی و در برخی موارد علمی هم مصداق دارد که در عمل باعث می شود تا آنچه که در نهایت به عنوان محتوای الکترونیکی بر روی رسانه ای به نام وب یا هر رسانه دجیتال دیگر قرار می گیرد ، محتوایی بسیار کم مایه و به شدت مغایر با اطلاعات واقعی باشد.
با این وصف ، آیا می توان بدون ایجاد بسترهای فرهنگی و قانونی لازم برای دسترسی به اطلاعات و انتشار آنها دست به کار تولید محتوا در ایران شد؟ این سئوالی است که بسیاری از کارشناسان و تولیدکنندگان محتوا پاسخ آن را می دانند و تردیدی ندارند که تا تصویب قانون آزادی اطلاعات به شکل واقعی ، هر فعالیتی در این زمینه می تواند پیامدهای حقوقی بسیاری داشته باشد.
واقعیت اساسی و فراموش در این خصوص این است که ، برای تولید و توسعه محتوای الکترونیکی در محیط دیجیتال نیازمند قوانین توسعه مدار و آزادی گرایانه است که قید و بندهای در هم تنیده در مسیر حرکت تولیدکنندگان محتوا را برداشته و مسیری روشن و شفاف پیش روی آنها قرار دهد.
اگر مساله محتوا صرفا با تولید متون علمی و آموزشی محض برطرف می شود ، به طور نسبی می توان گفت که مشکل چندانی وجود ندارد و اگر سطح علمی نه چندان مطلوب در محیط های آکادمیک را نادیده بگیریم و از موضوع انتقال دانش به کشور نیز با اغماض عبور کنیم ، صرفا می توانیم در این خصوص اندکی حرف برای گفتن داشته باشیم. اما مساله این است که اطلاعات وابستگی شدیدی به واقعیات موجود دارد و بدون دسترسی آسان و سریع به آمار و اطلاعات واقعی در حوزه های مختلف نمی توانیم مدعی تولید محتوا باشیم.
سئوال این است که چند درصد از تولیدکنندگان محتوا می توانند به آمار صحیح و به روز شده حوزه های مختلف دسترسی داشته باشند ؟ به عنوان نمونه اگر بر روی موضوع صادرات و واردات متمرکز شویم تا محتوای قابل عرضه ای در این خصوص تولید کنیم ، وزارت صنایع ، بازرگانی و گمرکات کل کشور تا چه اندازه می توانند پاسخگوی نیازهای اطلاعاتی و آماری چنین پروژه ای باشند ؟ آیا پیش از آن که در پی ایجاد طرح و پروژه های هزینه بر و بی حاصل برای کاری باشیم که صرفا عنوان تولید محتوا را یدک می کشد، لازم نیست تا منابع دسترسی و بسترهای حقوقی آن را فراهم کنیم ؟
آمار حمايت از توليد محتوا در ايران
اميت و نقش موضوع «محتواي ديجيتالي» در جامعه اطلاعاتي، آن را به عنوان يكي از چالش‌هاي مهم جوامع در حال توسعه تبديل نموده است.
كشورهاي توسعه يافته با سرمايه‌گذاري‌هاي فراوان در اين زمينه، توانسته‌اند ضمن انتشار و اشتراك دانش و فرهنگ خود با ديگر نقاط دنيا، جايگاه شايان توجهي براي خود در شبكه‌هاي اطلاع‌رساني و شبكه جهاني اينترنت بدست آورند.
اهميت اين موضوع در جامعه اطلاعاتي به قدري مورد توجه قرار گرفته كه مطابق برخي نظريه‌ها، هر كشور به ميزان محتوايي كه توليد و برروي شبكه ارائه نموده، عملا هويت خود را به اثبات رسانده و ابراز وجود مي‌كند، و از اين ديدگاه، جايگاه موضوع محتوا، مسئله‌اي اساسي و تامين كننده منافع ملي كشورها محسوب مي‌گردد.
در كشور ما نيز با ورود فناوري‌هاي نوين و به ويژه فناوري‌هاي اطلاعات و ارتباطي، مقوله محتوا به تدريج مطرح گرديد، اما به نظر مي‌رسد چندانكه بايد نتوانسته جايگاه مهم و تاثيرگذار خود را بيابد.
اين ضعف بخصوص با عنايت به سابقه تمدن و فرهنگ ايراني، و نقشي كه مي‌تواند در شبكه بهم پيوسته جهاني ايفا نمايد، بارزتر مي‌گردد.
مسئله توليد محتوا در ايران، علاوه بر مشكل اساسي عدم درك جايگاه مهم موضوع، از معضل موازي‌كاري آسيب مي‌بيند كه به نظر مي‌رسد لزوم چاره‌انديشي را جدي‌تر مي‌كند.
منبع:www.hamvatansalam.com

Advertisements

کارها

Information

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: