چهره‌هاي واقعي و غيرواقعي بلاگرها در وبلاگ

27 11 2008

اگر بين وبلاگ‌هاي فارسي پرسه بزنيد و آن‌ها را باهم مقايسه کنيد، از موارد مشابهي که به دست مي‌آوريد، فقدان چهره مدير وبلاگ هم به چشم مي‌خورد. قريب به اتفاق بلاگرها ترجيح مي‌دهند چهره‌اي از خود به نمايش نگذارند و حتي خيلي‌هاشون از مشخص کردن جنسيت، محل زندگي، شغل و اسم واقعي پرهيز مي‌کنند.
به گزارش بخش خبر شبکه فن آوری اطلاعات ایران،ازسایت ایسنا، نويسنده وبلاگ «پنجره چوبي» ‌به نشاني http://amir365.blogfa.com نوشته است: وبلاگ حالتي آرماني از زندگي و شخصيت آدم‌هاست، يک شروع مجدد، يک فرصت استثنايي براي يک نمايش سمبليک از خود. مي‌شود از خود حقيقي عبور کرد و به خود آرماني رسيد، نه اينکه واقعا برسيم به اون نقطه آرماني، بلکه خودمون رو در نوک اون قله نشون بديم، در حالي که هنوز از کوهپايه هم بالاتر نيومديم! حتي در برخي موارد به قيمت زيرپا گذاشتن صداقت در حالي که داعيه صداقت هم داشته باشي و چهره نويسنده قسمتي از واقعيت زندگي اوست که با مطلوب آرماني ترسيم شده در فضاي سايبر منافات دارد.
دليل ديگري هم هست به نام عدم اعتماد به‌نفس. در اين حال شخص چهره خودش را دورتر از چهره مقبول جامعه مي‌بيند. وقتي عکسي در کار نباشه مخاطب بارها و بارها نويسنده را با صور مختلف تجسم مي‌کند.
درج نکردن تصوير خالي از حسن نيست، مثلا به خواننده‌هاي وبلاگ اجازه ميده به شخصيت و درونيات نويسنده برسند و به دور از سيماي حقيقي وي در مورد سيماي معنوي اش قضاوت کنند. چراکه چهره اشخاص تا حدودي مويد شخصيتي است که ما از آنها در ذهنمان ترسيم مي‌کنيم و عدم نمايش آن در وبلاگ فرصت عميق ديدن رو به آدم‌ها مي‌دهد، فارغ از ظاهربيني!
همين‌طور درج کردن عکس هم موجب ارتباطي صميمي‌، راحت و رئال مخاطب و نويسنده مي‌شود و البته کيفيت عکس و فيگور و رنگ آميزي آن بي‌تاثير نيست. بعد از هر مرتبه باز شدن تصوير و رسيدن به فراز و فرود‌هاي متن مخاطب ناگهان به سراغ همان عکس بالاي صفحه مي‌آيد و نگاهي عميق مي‌اندازد…
از اهميت عکس مي‌تونم به حرکت جالب سرويس‌دهنده موفق وبلاگ ورد پرس اشاره کنم که در بخش نظرات وبلاگ‌ها در کنار آدرس وب‌سايت و ايميل نظر دهنده، عکس او را هم نشان مي‌دهد و همچنين سرويس‌هايي موسوم به وب 2 که در حقيقت آينده اينترنت را نشان مي‌دهند، همگي عکس محور شدند.
جان کلام اينکه الصاق عکس صاحب وبلاگ بر سردر آن وبلاگ زمينه‌اي متفاوت در ارتباط بين مخاطب و بلاگر است که با توجه به شواهد و قرائن تاکنون چندان مورد توجه واقع نشده است.
نمي‌دانم چند درصد از اعضاي خانواده بزرگ وبلاگستان به اين موضوع عميقا انديشيده‌اند؟ اما يکي از لذت بخش‌ترين قسمت‌هاي وبلاگ‌نويسي وقتي است که متوجه مي‌شوي نوشته‌ات تونسته کسي يا کساني رو به تفکر وادارد.

منبع:www.iritn.com

Advertisements

کارها

Information

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: